" Şimdi aramızda noksan olan şeyin ne olduğunu biliyorum!" dedi. "Bu eksik sana değil, bana ait... Bende inanmak noksanmış... Beni bu kadar çok sevdiğine bir türlü inanmadığım için, sana aşık olmadığımı zannediyormuşum... Bunu şimdi anlıyorum. Demek ki insanlar benden inanmak kabiliyetini almışlar... Ama şimdi inanıyorum... Sen beni inandırdın... Seni seviyorum... Deli gibi değil, gayet aklı başında olarak seviyorum... Seni istiyorum... İçimde müthiş bir arzu var... Bir iyi olsam!... Ne zaman iyi olacağım acaba?..."

Kürk Mantolu Madonna, Sabahattin Ali

geçip giden huuu zamanları huu huu bir yerlerde bulsam
sonra üzülsem,üzüldüğüme üzülsem.

korkuyorum.
haklıyım.
korkuyorum.
haksızlık bu.

kendimi erteliyorum, mütemadiyen
komik değil mi?
hem neden ki?
bu yüzden
bu yüzden ben kendime 3. kişi kalıyorum.

Yeşeren okusun istedim.

“Önce bir ellerin vardı yalnızlığımla benim aramda
Sonra birden kapılar açılıverdi ardına kadar
Şarabın yanı sıra felekte bir cumartesi
Gözlerin, onun ardından yüzün, dudakların
Sonra her şey çıkıp geldi.

Yeni çizilmiş gözlerinle namuslu, gerçek
Bir korkusuzluk aldı yürüdü çevremizde
Sen çıkardın utancını duvara astın
Ben aldım masanın üstüne koydum kuralları
Her şey işte böyle oldu önce.”

Cemal Süreya

sen sonbaharı hatırladın
ben ilkbaharı
bir tebessümdü, andık geçti
hayat ne garipti.

nasıl bir yaşamamışlıktı bu
kızı dehşete düşüren.